Hoe verander genomies-verrykte teelwaardes (GEBV?s) die seleksie van Angus-beeste? Hannah Kruger verduidelik hoe genomiese inligting saam met stamboom- en prestasiedata meer akkurate genetiese voorspellings moontlik maak, veral by jong diere en eienskappe wat moeilik meetbaar of laag oorerflik is. ?n Suid-Afrikaanse evaluering van 149 ingevoerde Angus-bulle toon dat hul rangorde vir speengewig en maternale eienskappe betekenisvol verander het toe genomiese data in die plaaslike populasie ge¿egreer is. Die artikel beklemtoon dat GEBV?s internasionale genetiese handel kan verbeter, maar nie werklike prestasiemeting of kundige beoordeling vervang nie.
Download this publication
PDF · 208 KB · 1 download
From the document
Deur Hannah Kruger, SA Stamboek
Verbeterde Angus-seleksie danksy genomies-verrykte teelwaardes
n die verlede het Angus-telers op beraamde teelwaardes (EBVs) staatgemaak om hul teelbesluite te rig. Hierdie waardes is beraam op grond van stamboomrekords en fenotipes. Die landskap van vleisbeesevaluering het egter drasties verander met die aanvaarding van genomies-verrykte teelwaardes (GEBVs). Hierdie metodologie integreer genomiese profiele naatloos met konvensionele fenotipiese data, wat genetiese vordering in die ras versnel.
GEBVs verbeter kuddeseleksie Voorheen was ’n dier se genetiese potensiaal ’n kwessie van gemiddeldes. Sowat 50% van ’n kalf se genetika is afkomstig van sy vader en 50% van sy moeder, maar die tipe gene wat oorgedra word, word willekeurig bepaal. As gevolg van hierdie ewekansigheid, kan twee volbroers verskillend uitdraai. Voorbeelde hiervan is die verwantskap tussen diere en hul grootouers of dié tussen halfsibbes. GEBVs los hierdie probleem op deur middel van ’n enkelstap genetiese evaluering. Hierdie gevorderde proses ontleed ’n dier se werklike DNS-string – spesifiek enkelnukleotied-polimorfisme – tesame met tradisionele stamboom- en fenotipiese data. GEBVs skakel die raaiwerk uit deur ’n jong dier se presiese verwantskap met beproefde voorouers en alle ander gegenotipeerde diere in die databasis van die ras te bereken. GEBVs verbeter die seleksie van kuddes op drie maniere: Vroeë akkuraatheid: In tradisionele stelsels is die genetiese voorspellings vir jong bulle of vervangingsverse dikwels onakkuraat omdat hulle nog geen kalwers geproduseer het nie. Vir ’n eienskap soos maternale melkproduksie moes ’n mens jare wag om te sien hoe die nageslag presteer. ’n Genomiese toets by geboorte verhoog onmiddellik die akkuraatheid van ’n jong dier se voorspellings.
Minder uitdagings met lae oorerflikheid en fenotipiese meting: Genetiese vordering is histories deur twee struikelblokke beperk. Eerstens is daar eienskappe met lae oorerflikheid waar die omgewing ’n groot rol speel (soos vrugbaarheid), en tweedens, eienskappe wat moeilik is om te meet, soos siekteweerstand of voerinname. Hierdie beperkings word uitgeskakel deur genomika by enkelstapevaluasies te integreer. Optimalisering van generasieintervalle en seleksie-intensiteit: ’n Meer akkurate voorspelling by jong diere verhoog seleksie-intensiteit en optimaliseer korrektiewe paringstrategieë.
Die waarheid oor ingevoerde bulle Die invoer van saad vanaf top Angus-bulle uit lande soos Kanada of die Verenigde State, het aanvanklik ’n groot risiko ingehou. Geskiedenis en ervaring toon dat hoewel ’n oorsese bul merkwaardige syfers in sy land van oorsprong mag hê, die akkuraatheid van sy plaaslike data dikwels weer tot op die basislyn daal sodra sy genetika op vreemde bodem beproef word. Dit kan moontlik toegeskryf …
The opening of the PDF. Download it above for the full document.
